historiek
Om het missioneringswerk van de Ierse missionaris Willibrordus in Taxandrië te ondersteunen schonk Henricus, een Frankische edele, hem goederen in Reppel.
In een ander document (29 september 855 & 28 september 856) schenkt Hattho al zijn bezittingen in Taxandrië in de plaats genoemd Replo, aan de abdij van Echternach. Deze schenking omvatte de heerlijke hoef met de omliggende gebouwen en de kerk, die de heilige Gods, Willibrordus, zelf heeft gewijd.
Het eerste kerkje was waarschijnlijk in hout. In 1482 werd dit houten kerkje vervangen door een stenen kerk. Het had geen dwarskruis, maar was wel driebeukig zoals de meeste gotische kerken in de Kempen.
Het koor werd volledig in mergel opgetrokken en is voorzien van een prachtig gewelf waarvan de ribben in een sluitsteen samenkomen.
De toren (15de eeuw), waarvan de voet in blauwe steen, is voor de rest in mergel. Bij de bouw van de nieuwe kerk is de ingang van het westen naar het zuiden verplaatst. In 1726 waren er drie klokken, en de toegang naar de klokken werd opnieuw onder de toren geplaatst.
In 1790 kwamen de drie beuken onder één dak en de zuiderbeuk werd verbreed en in baksteen opgetrokken.
In 1890 werden de kerk en de glasramen gerestaureerd.
verbouwingen
Na de eerste wereldoorlog werd het kerkje te klein. Pastoor Lenaerts organiseerde de bouw van een nieuwe kerk. Maar de toren en het koor waren als monument geklasseerd. Men vond een oplossing door in noordelijke richting - na afbraak van het schip - een nieuwe kerk te bouwen volgens de plannen van Dhr. Christiaens (1925).
De bouw werd toevertrouwd aan Dhr. Jonkergouw uit Maaseik. Toen de kruisbeuk klaar was, kwam de aannemer in moeilijkheden. Het nieuwe gedeelte kon voor kerkelijke diensten in gebruik worden genomen. Gedurende drie jaar lagen de werken stil. De kerk werd naderhand afgewerkt door Dhr. Wellens uit Peer.
In 2007 startten de werken voor een grondige restauratie. Deze renovatie zal in 2009 beëindigd worden.